spot_imgspot_img

Најчитани

spot_img

Може ќе ве интересира

РАБОТИШ ЦЕЛ МЕСЕЦ, А ПАК НЕ МОЖЕШ ДА ЖИВЕЕШ: Каде исчезна нормалниот живот во Македонија?

РАБОТИШ ЦЕЛ МЕСЕЦ, А ПАК НЕ МОЖЕШ ДА ЖИВЕЕШ: Каде исчезна нормалниот живот во Македонија?

Платата ќе легне на сметка. Кредитот ќе се повлече. Ќе се платат струја, вода, телефон и интернет. Ќе се наполни автомобилот со гориво. Ќе се оди во маркет. И пред да сфатиш – половина плата ја нема.

Останува уште целиот месец.

А парите – сè помалку.

Ова е реалноста со која секојдневно се соочуваат голем број македонски семејства.

Не мора да си невработен.

Не мора да немаш приходи.

Може да работиш секој ден, да имаш редовна плата и повторно да живееш со калкулатор во рака.

Колку останаа до први?

Тоа е новата македонска математика.

ПЛАТАТА РАСТЕ. А ШТО МОЖЕШ ДА КУПИШ СО НЕА?

Според Државниот завод за статистика, просечната нето-плата во мај 2026 година изнесувала 49.544 денари.

На хартија – бројка.

Во реалноста – живот.

Затоа што просечната плата не влегува сама во маркет.

Не плаќа сама кирија. Не купува сама учебници и патики.

Не плаќа регистрација.

Не плаќа расипан бојлер.

Не става гориво во автомобилот.

Тоа го прави човекот.

И затоа многу поважно прашање од „колкава е просечната плата?“ е:

Колку ти останува откако ќе го платиш нормалниот живот?

ЕДНА МАКЕДОНСКА СМЕТКА

Замислете семејство во Скопје, Битола, Прилеп, Куманово, Штип, Тетово, Струмица или Кавадарци.

Двајца возрасни.

Две деца.

Еден автомобил.

Еден кредит или кирија.

Не бараат луксуз.

Не бараат јахта.

Не бараат живот на пет ѕвезди.

Бараат нормален живот.

Но почнува месецот.

Сметки.

Маркет.

Гориво.

Кредит.

Греење или ладење.

Школо.

Лекови.

Облека.

Непланиран трошок.

И тогаш доаѓа онаа позната реченица:

„Ќе видиме следниот месец.“

Следниот месец ќе се купат патиките.

Следниот месец ќе се поправи автомобилот.

Следниот месец ќе се оди на лекар.

Следниот месец ќе се остави нешто настрана.

Само што и следниот месец има нови сметки.

МАКЕДОНСКИОТ МАРКЕТ СТАНА КАЛКУЛАТОР

Влегуваш во маркет со неколку илјади денари.

Не купуваш ништо посебно.

Млеко.

Леб.

Јајца.

Сирење.

Месо.

Овошје.

Зеленчук.

Нешто за децата.

И на каса – износ кој те тера повторно да провериш што си ставил во количката.

„А што купивме толку?“

Тоа прашање денес го слушаме сè почесто. И токму затоа ССМ редовно ја пресметува синдикалната минимална кошница како показател за трошоците потребни за основниот живот на едно семејство.

Но зад секоја кошница стои вистинско семејство.

Не табела.

Не графикон.

Луѓе.

А КАКО ЖИВЕЕ ЕДЕН МЛАД ЧОВЕК?

Ова е можеби уште поголемиот проблем.

Млад човек ќе заврши факултет.

Ќе најде работа.

Ќе зема плата.

И ќе сака да се осамостои.

Но потоа доаѓа прашањето:

Со што?

Кирија.

Сметки.

Храна.

Превоз.

Телефон.

Облека.

И можеби кредит.

Ако сака сопствен стан, приказната станува уште потешка.

И затоа не треба да се чудиме кога младите сè подоцна размислуваат за сопствен дом, семејство и деца.

Не е секогаш прашањето дали сакаат.

Прашањето е дали можат.

А ЗЕМЈОДЕЛЕЦОТ?

Во Македонија има и друга приказна.

Човекот станува во пет наутро.

Работи на нива.

Се грижи за родот.

Плаќа гориво, репроматеријали, механизација и работници.

А потоа доаѓа откупот.

И повторно истиот страв:

Ќе се исплати ли трудот?

Од Тиквешијата до Пелагонија, од Струмичко до источниот дел на земјата, за многу семејства земјоделството не е хоби.

Тоа е живот.

А кога една година ќе биде лоша, последиците не се само економски.

Се чувствуваат во целото семејство.

НЕ Е ПРОБЛЕМ САМО ВО ПАРИТЕ

Проблемот е што постепено се навикнуваме да се откажуваме.

Од одмор.

Од забава.

Од нова облека.

Од заштеда.

Од планови.

Од работи кои некогаш се сметале за нормален дел од животот.

И најопасно е кога човек ќе почне да вели:

„Добро е, само да има работа.“

Да.

Работата е важна.

Но дали е доволно човек да работи за да може достоинствено да живее?

ДА ЗБОРУВАМЕ КОНКРЕТНО

Не сакаме политички говори.

Не сакаме партиски препукувања.

Не сакаме статистика која никој не ја разбира.

Сакаме да слушнеме како живеете вие.

Колкава плата ви е потребна за нормален живот?

Колку плаќате за кирија или кредит?

Колку месечно ве чини храна? Колку трошите на гориво?

Колку ви останува за заштеда?

И едно прашање кое можеби најмногу ќе каже:

КОГА ПОСЛЕДЕН ПАТ СТЕ МОЖЕЛЕ ДА СИ ДОЗВОЛИТЕ НЕШТО БЕЗ ДА РАЗМИСЛУВАТЕ ДАЛИ ЌЕ ИМАТЕ ДО КРАЈОТ НА МЕСЕЦОТ?

Пишете во коментар.

Без разлика дали сте од Скопје, Куманово, Битола, Прилеп, Кавадарци, Штип, Струмица, Охрид или од најмалото село.

Да видиме како навистина живее Македонија.

Не преку политичарите.

Не преку паролите.

Не само преку статистиката.

Туку преку вашиот паричник.

Napred.mk Вашиот глас. Вашата приказна.

Издвојуваме